Ergitmenin, olasılıkla Doğu Anadolu’nun dağlarında veya Kafkasya’da M.Ö. 4500-5000 yıllarında keşfedilmesi ile, deneyimler sonucunda veya şans eseri olarak arsenikli bakır cevherleri ergiticilere geldi ve arsenikli bakır alaşımı üretildi. 

Bu alaşım bakırdan daha düşük sıcaklıklarda eriyor, oksijeni absorbe etmiyor, bu nedenle boşluksuz olarak döküm yapılabilmesini sağlıyordu.  Bunun sonucunda da daha sert ve daha dayanımlı ürünler veriyordu.  M.Ö. 3000 yıllarında kalay, alaşımlarda arseniğin yerini almaya başladı.  Böylece gerçek Bronz veya Tunç Devri en azından Orta Doğuda başlamıştı, Avrupa ise oldukça gerilerdeydi.  Acaba tunç yapımı için kullanılan bu kalay hangi bölgelerden geliyordu ? Yakın bir yerlerden gelmiş olmalıydı, fakat bu yerler günümüzde bile saptanamamıştır.  O dönemler için çok az oranda kalaya gereksinim vardı ve yataklar da olasılıkla çok küçüktü; yılda iki ton kalay tüm eski dünya için yeterliydi.  Daha sonraları, kalay Semerkant yakınlarında işletildi ve eski kalay işletmeleri yakın bir zamanda Doğu Mısır Çölü’nde saptandı.  Ancak bu işletmeler İlk Bronz Çağı kullanımını açıklayabilecek kadar eski değildir. Kalay Saksonya, İberya ve Britanya’dan ihraç ediliyordu.  Fakat Britanya, Kasiteridler - yani eski Yunanlıların Kalay Adaları gibi değildi.