Çelik yüzeyine kromun difüzyonu en iyi şekilde gaz ortamda yapılabilir, ancak sıvı ve katı krom verici ortamlarda kullanılmaktadır.Kromlama daha çok krom krolür ve kromjodid ile yapılır. 1000-1200 ⁰ C de nüfüz ettirilen krom, yüzeyde %30 a kadar zenginleşir. %12 krom içeren tabaka kalınlığı, genellikle 0,1mm civarında olur. Kromun karbonla kromkarbür oluşturmasını engellemek için, düşük karbonlu çelikler kullanılmalı ve titan gibi kuvvetli karbür yapıcı alaşım elemanları içeren çelikler seçilmelidir.(örneğin, %0,1 C ve % 0,5 Ti’lu çelik). Düşük karbonlu ve %4′e kadar yüksek manganlı çelikler de uygundur.

Kromlamada , özellikle katı ortamda çalışıldığında diğer elementlerin de nüfuz ettirilmesi mümkündür.Difüzyon işlemi sırasında, yüzeydeki karbonun oksitlenmesi ile yalnız düşük karbonlu çeliklerde değil, ıslah çeliklerinde de yüzeysel krom zenginleştirilmesine gidilebilir.

Kromlama işlemi , çeliklerde korozyona ve tufallaşmaya karşı dayanıklılığı arttırmak amacıyla yapılır.Kromu zengin cidar tabakasının çok ince olması nedeniyle, %12 kromlu çeliğin dayanıklı olabildiği  korozif ortamlar için kromlama işlemine gidilebilir.Aksi taktirde, ince tabaka koruyucu olmaz ve çok şiddetli tahrip olabilir. Kromlanmış çelikler,suya ve limon asidi gibi meyva asitlerine dayanıklıdır.Bundan başka kromlanmış tabakaların pürüzlülüğü oldukça azdır.Çok yüksek sıcaklıklarda kromun difüzyonu malzemenin içerisinde devam edeceğinden,tufallaşmaya dayanıklılık belirli bir sıcaklığa kadar olabilmektedeir.Uygulamada tufallaşmaya dayanıklılık sınırı 850⁰ C olarak kabul edilir.

Bakır ilaveli yada bakırsız sinter çelik te kromlanabilir.Kromlama ve sinterleme genellikle birlikte yapılır.Kromu zenginleştirilmiş tabaka, şekillendirilmiş çeliklere nazaran sinter çelikte daha çabuk gelişir.Sinter malzemenin gözenekliliği, kromlama ile oldukça azalır.